Ondernemerschap stopt nooit.
Of je bedrijf nu één medewerker heeft, vijf, vijftig of nog groter is: er is altijd wel iets te doen. Er is altijd een vraag die aandacht vraagt, een verantwoordelijkheid die blijft liggen of een probleem dat opgelost moet worden. Werk is nooit écht af. En juist daarin schuilt ook een gevaar. Voor je het weet verlies je jezelf in wat je bouwt. Niet omdat je verkeerde intenties hebt, maar omdat verantwoordelijkheid langzaam alles kan gaan vullen.
Dat is voor mij al meer dan vijftien jaar een punt van aandacht. Niet alleen nu, maar ook toen onze kinderen nog klein waren. De balans tussen ondernemerschap en thuis ontstaat niet vanzelf. Soms lukt dat goed. Soms ook niet. Maar juist door de jaren heen ben ik gaan beseffen dat ondernemerschap niet alleen iets vraagt, maar ook iets geeft.
Ondernemen betekent namelijk óók vrijheid. De vrijheid om keuzes te maken over je eigen tijd. Om midden op een werkdag aanwezig te zijn bij een tienminutengesprek op school. Om kinderen ’s ochtends eerst naar school te brengen voordat de werkdag begint. Om ruimte te maken voor wat werkelijk belangrijk is. Misschien zelfs makkelijker dan wanneer iemand volledig vastzit in een strak systeem of rooster.
Aandacht
Tegelijk vraagt ondernemerschap ook offers. We horen regelmatig: “Jullie zijn druk” of “Jullie zijn veel weg.” En dat klopt soms ook. Er zijn momenten die je mist. Momenten waarop werk aandacht vraagt terwijl thuis je eigenlijk ook nodig heeft. Juist daarom hebben wij geleerd dat het uiteindelijk niet draait om kwantiteit, maar om kwaliteit. Niet alleen om aanwezig zijn, maar om beschikbaar zijn.
Kinderen voelen haarfijn aan wanneer je er wel bent, maar er met je hoofd eigenlijk niet bent. Daarom proberen wij al jaren bewust om vrije tijd ook echt vrije tijd te laten zijn. Ik sla eigenlijk geen sportwedstrijd van onze kinderen over. Niet omdat dat moet, maar omdat ik het belangrijk vind. Omdat betrokkenheid uiteindelijk meer zegt dan woorden.
Sommige van de krachtigste momenten zitten juist in de eenvoud. Onze jaarlijkse vakanties naar Texel zijn daar een voorbeeld van. Inmiddels zijn we er al meer dan tien keer geweest. Geen ingewikkelde reizen of volle agenda’s, maar juist de simpelste dingen doen en maximaal tijd hebben voor elkaar. Juist daar ontstaat ruimte voor gesprekken, ontspanning en verbinding. Daar merk je opnieuw wat werkelijk waarde heeft.
Generatie
Binnen ons gezin vinden we vrijheid, verantwoordelijkheid en vertrouwen belangrijk. Dat betekent ook dat onze kinderen hun mening mogen geven. Dat ze ons spiegelen. Dat ze vragen stellen of benoemen wat ze zien. En eerlijk gezegd is dat alleen maar gezond. Want juist in die openheid ontstaat verbinding en blijft een gezin in beweging.
Succes heeft voor mij daarom ook een andere betekenis gekregen. Succes zit niet in cijfers of groei alleen. Succes betekent dat ik doe waarvoor ik gemaakt ben. Dat geldt voor mij persoonlijk, maar ook voor Harmanna en voor onze kinderen. Wat wij proberen te bouwen, gaat uiteindelijk niet alleen over bedrijven, maar ook over fundament. Over een volgende generatie die verder mag bouwen op wat wij vandaag neerzetten.
Wij zien echt dat onze kinderen op onze schouders mogen staan. Waar wij soms hebben moeten vechten om ergens te komen, hopen wij dat zij vanuit een sterker fundament verder kunnen bouwen. Niet omdat hun leven makkelijker moet zijn, maar omdat iedere generatie iets mag doorgeven aan de volgende.
Cultuur
Misschien is dat ook wel de diepste vorm van ondernemerschap. Niet alleen iets opbouwen voor jezelf, maar iets nalaten waar anderen verder op kunnen bouwen. Ik hoop daarom niet dat onze kinderen later vooral zeggen dat we hard werkten of succesvolle bedrijven hadden. Ik hoop dat ze betrokkenheid herinneren. Rugdekking. Dat ze terugkijken op ouders die mogelijk maakten, faciliteerden en beschikbaar waren wanneer het erop aankwam.
Een bedrijf kan uiteindelijk zonder jou doorgaan. Er wordt altijd wel een vervanger gevonden. Maar binnen een gezin ligt dat anders. Daar ben je niet zomaar vervangbaar. Juist daarom geloven wij dat groeien nooit alleen over bedrijven mag gaan. Een bedrijf mag groeien. Maar je kinderen ook.
En misschien is dát uiteindelijk wat cultuur werkelijk is. Niet wat je opschrijft of uitspreekt, maar wat zichtbaar wordt in de mensen die dichtbij je leven.
Kinderen onthouden niet wat je bouwde, maar of je werkelijk aanwezig was.
Tim Meijer, oprichter Talenten BV
